Messy Monsters: a game that gets the whole family involved in household chores
During the Make-a-Ton, students from different fields of study joined forces to come up with ways to empower parents in raising their children. Messy Monsters is one of the innovative solutions that emerged: a digital game to involve the whole family in household chores, so that the burden does not fall on one person. Discover Messy Monsters and meet Jade, Klaartje, and Victor, the creative minds behind this invention.
What challenge does Messy Monsters aim to address?
"How can we support families in distributing their time fairly and mindfully across work, caregiving, household chores, and leisure?" That was the challenge presented by Marijke Moyson of Gezinsbond, together with Tech Lane, to the team of Jade, Klaartje, and Victor.
In many families, tasks are unevenly divided: one family member has to keep track of a thousand things at once and carries all the frustrations. Many parents later say they wish they had involved their children in helping out sooner. This invention now makes that possible.
How does Messy Monsters work?
Messy Monsters is a game designed to involve the whole family in household chores; this way, the burden does not fall on one person. The app is made for families with children aged 6 to 10 and can be installed on your TV, where it stays active in the living room all the time.
Household chores become a kind of game: you know you have a task to do when a little monster appears on the screen. As a parent, you can add tasks, assign them to a person, a place, and add a deadline. Each task then appears as a playful little monster in a virtual house on the screen. Children are invited to explore the house with a remote control. When they click on a monster, they see a short story about why it is there. For example: "Messy Mason had a party in Niels' room. Mummy and Niels, can you tidy up the room together by tomorrow?" When the task is completed, the monster disappears and is 'defeated'.
Children earn coins for each task they complete. They can use these coins to upgrade their avatar or buy improvements for the virtual house. This creates a collective goal: working together to keep the house clean and fun. The interactive visualizations and imaginative stories not only make tasks more appealing but also encourage discussion. In addition, the app provides a clear overview of all completed tasks, as many tasks go unnoticed. It ensures greater mutual respect and appreciation within the family.
The minds behind Messy Monsters
Smart solutions require smart thinkers. Meet the three whizz students who came up with Messy Monsters:
-
Jade, an industrial design student at Ghent University
-
Klaartje, an applied psychology student at Arteveldehogeschool
-
Victor, an industrial design student at Ghent University
De uitvinders tijdens de Miniproeftuin:
- Marijke Moyson, teamleider sociaal-cultureel werk bij Gezinsbond
- Jade, student industrieel ontwerpen aan de UGent campus Kortrijk
- Ralitsa Sharpe, student diergeneeskunde aan de UGent
The inventors at work
Uitvinders in actie tijdens de Maakmarathon
Getest met ouders en jonge kinderen
Om het idee verder te verfijnen, werd Messy Monsters stap voor stap uitgetest in de echte leefwereld van kinderen en ouders, tijdens de Miniproeftuin. Er werd geluisterd naar ouders en hun vragen, twijfels en ervaringen. Op freinetschool De Harp gingen kinderen zelf met het spel aan de slag. Wat vinden ze leuk? Begrijpen ze wat de bedoeling is? Gaan ze zelf aan de slag, of hebben ze hulp nodig? En zouden ze dit thuis ook willen doen? Ook thuis werd getest, samen met jonge gezinnen. Daar werd zichtbaar hoe kinderen en ouders samen het spel beleven, en wat er gebeurt wanneer kinderen écht de kans krijgen om mee te doen.
Met dank aan de vele experten voor hun feedback
Marijn Martens was lange tijd vrijwilliger bij Jonge Helden. Als spelontwikkelaar ziet hij meteen het belang van een duidelijke opbouw: niet beginnen met lijstjes, dat is het eindpunt. Een spel moet groeien in levels en vooral leuk zijn. Het mag nooit aanvoelen als een verplicht nummertje. Zelfs als een kind het niet snapt, moet de handeling op zich plezier geven. Zelfstandigheid moet leuk zijn.
Niet elk kind is hetzelfde. Denkers, doeners, dromers en bouwers hebben elk een andere ingang nodig. Voor de ene is de vaatwas vullen leuk, voor de andere is opruimen gewoon rennen en sleuren, of een toren bouwen. Maak het dus leuk voor iedereen. Ook “vals spelen” hoort erbij: zo voelt een kind eigenaarschap en groeit externe motivatie naar intrinsieke motivatie.
Hij ziet dat kinderen taken wél leuk kunnen vinden, bijvoorbeeld op kamp. Thuis lukt dat minder, terwijl de taken hetzelfde zijn. Daar zit dus de sleutel. Let wel op voor een valkuil: te veel inzetten op fantasie werkt niet voor elk kind. Voor doeners moet het spel ook tastbaar en actief zijn.
Veerle Derave is educatief medewerker bij VCOK. Als expert spelontwikkeling ziet zij meteen de kracht van Messy Monsters. Ze waardeert dat het concept wegblijft van lijstjes en competitie, omdat dat snel uitmondt in discussies. Door het speels aan te pakken, hoeft het niet zwaar of beladen te worden. Het huishouden wordt iets wat je samen doet.
Voor haar staat spelplezier centraal. Samen plezier maken, gek doen, ontdekken waar je goed in bent. Elk type speler moet zich aangesproken voelen. Vanaf ongeveer vijf jaar kunnen kinderen ook echt met regels omgaan, wat kansen biedt om samen naar een doel toe te werken.
Dat gezamenlijke doel is cruciaal: niet kinderen iets laten “leren”, maar als gezin bepalen hoe je samen een huishouden wil runnen. Wat vinden we belangrijk? Wat voelt voor ons goed? Ze waarschuwt om niet te veel met punten of beloningen te werken, en zeker niet te vertrekken vanuit schuld of verplichting.
Heleen Goemaere is onderzoeker aan de UGent. Vanuit haar onderzoek naar emotieregulatie en motivatie benadrukt ze dat kinderen al veel vroeger betrokken kunnen worden bij huishoudelijke taken dan vaak gedacht. Zelfs jonge kinderen voelen al aan dat taken “moeten”, zeker als ze zien dat ouders ertegen opzien. Net daarom is het belangrijk om hen van jongs af aan te laten ervaren dat ze iets kunnen bijdragen.
Ze pleit voor positieve bekrachtiging in plaats van materiële beloningen. Geen snoep of punten, maar erkenning: zeggen dat je het fijn vindt wat je kind doet en dat het helpt. Dat versterkt niet alleen motivatie, maar ook de band tussen ouder en kind. Ook samen iets leuks doen achteraf kan helpen om minder leuke taken betekenis te geven.
Daarnaast ziet ze het spel als een kans om probleemoplossend denken te stimuleren. Laat kinderen meedenken: hoe zouden zij het aanpakken? Tegelijk blijven ouders richtinggevend. Als ouders niet op dezelfde lijn zitten, zal een spel dat niet oplossen. Het mag ook geen extra druk creëren.
Haar belangrijkste boodschap: vertrouw op je gevoel als ouder. Jij kent je kind het best. Stem taken af op wat haalbaar is en wees mild als iets nog niet lukt.
Fien Cotton is onderzoeker bij de UGent. Vanuit haar onderzoek naar ouderlijke zelfcompassie benadrukt ze hoe belangrijk het is om mild te blijven voor jezelf als ouder. Het hoeft niet perfect. Wat telt, is dat kinderen begrijpen waarom ze helpen. Niet enkel opdrachten geven, maar uitleggen waarom iets belangrijk is.
Ze wijst erop dat kinderen de “mental load” vaak niet zien. Door hen zelf te laten ontdekken wat er moet gebeuren, bijvoorbeeld via een speelse zoektocht, groeit dat inzicht vanzelf. Tegelijk moet het haalbaar blijven. Niet elk gezin heeft evenveel tijd, dus het concept moet flexibel zijn.
Bekrachtiging zit volgens haar in het gevoel van “ik kan dit”. Dat is op zich al een beloning. Benoem ook het gezamenlijke: “wij zijn goed bezig”. Zo wordt het iets van het hele gezin, niet iets dat op één kind wordt gelegd.
Tot slot pleit ze voor autonomie. Laat kinderen meedenken en kiezen, in plaats van taken op te leggen. Zo groeit motivatie van binnenuit.
